Λοιπόν μετά από αρκετά μεγάλη διακοπή επιστρέφω και πάλη στην μπλοκόσφαιρα...Σας έχω ευχάριστα νέα! =) Δημιούργησα άλλο ένα blog… Ένα blog στο οποίο η κυρίως έκφραση θα είναι όχι με τις λέξεις αλλά με τις εικόνες... Τα θέματα του θα είναι ο σχεδιασμός εικόνων και η επεξεργασία φωτογραφιών με την χρήση λογισμικού Adobe Illustrator και Adobe Photoshop! Μπορεί στην συνέχεια να χρησιμοποιήσω και άλλο λογισμικό το οποίο θα διδαχθώ στο πανεπιστήμιο. Εκτός από τις εικόνες θα είναι και η σύντομη περιγραφή των εργαλείων σχεδίασης τα οποία έχω χρησιμοποίηση για τον σχεδιασμό αλλά και αναρτήσεις τύπου tutorial. Ελπίζω να σας αρέσουν και όποιοι ασχολούνται με την ψηφιακή εικόνα να τους φανεί χρήσιμο... Τις εικόνες θα τις αναρτώ και εδώ αλλά για περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να επισκέπτεστε το blog Pictionary. Μπορείτε να ρίξετε μία ματιά στο www.mypictionary.blogspot.com.

Η λέξη deja-vu για κάποιο άγνωστο λόγο μου θυμίζει το τραγούδι που λέει “Σε έχω δει κάπου κάπου σε ξέρω τα μάτια σου αυτά μου είναι τόσο γνωστά. Σε έχω δει κάπου κάπου σε ξέρω η μνήμη μου δεν μ’απατά ” . Λοιπόν τι λένε οι ειδικοί για το deja-vu; Παρακάτω είναι ένα άρθρο από την ιστοσελίδα in.gr για το φαινόμενο deja-vu.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάποια στιγμή στη ζωή τους την αίσθηση ότι αυτό που βλέπουν ή βιώνουν το έχουν ξαναζήσει στο παρελθόν, ένα φαινόμενο γνωστό ως deja-vu ή παραμνησία. Όχι, δεν πρόκειται για αναμνήσεις μιας προηγούμενης ζωής, αλλά για ιδιοτροπία του εγκεφάλου για την οποία υπάρχουν διάφορες πιθανές ερμηνείες, εξήγησαν την Παρασκευή ψυχίατροι σε συνέδριο του ΑΠΘ.

Το 65% των ανθρώπων έχει βιώσει την εμπειρία της παραμνησίας τουλάχιστον μία φορά, ωστόσο το φαινόμενο είναι συχνότερο στις ηλικίες 15-25 ετών. Σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες, περισσότερο επιρρεπή είναι άτομα σε συνθήκες κόπωσης και στρες, ανώτερου κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, καθώς και όσοι ταξιδεύουν συχνά. Το deja-vu μπορεί να εμφανιστεί είτε σε υγιή άτομα, είτε σε υπόβαθρο οργανικής νόσου, είτε λόγω λήψης φαρμάκων, ανέφεραν οι επιστήμονες της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Ελπίδα Κουιμτζή, Δήμητρα. Νέλλα, Αναστασία. Κώνστα, Πέτρος Πετρίκης, Λουκάς Αθανασιάδης , Κωνσταντίνος Φωκά) σε ανακοίνωσή τους στο 5ο Επιστημονικό Συνέδριο της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ . «Σύμφωνα με μία θεωρία το φαινόμενο εξηγείται ως διαταραχή μνήμης στο οποίο εμπλέκονται ο ιππόκαμπος και ο αμυγδαλοειδής πυρήνας του εγκεφάλου» γράφει η ομάδα των ψυχιάτρων. Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή που σχετίζεται με τις λειτουργίες της μνήμης και της μάθησης, ενώ ο αμυγδαλοειδής πυρήνας εμπλέκεται στον έλεγχο των συναισθηματικών αντιδράσεων. Ίσως κάποιο «βραχυκύκλωμα» σε αυτές τις περιοχές να δημιουργεί την ψευδαίσθηση μιας ανάμνησης στο φαινόμενο της παραμνησίας.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες για το περιβάλλον ακόμη και όταν η προσοχή του ατόμου είναι προσηλωμένη σε κάτι άλλο, και αυτές οι πληροφορίες κάνουν τις καταστάσεις να μοιάζουν γνωστές.
Η θεωρία του «ολογράμματος» υποστηρίζει ότι το deja-vu συμβαίνει όταν ένα στοιχείο του περιβάλλοντος μοιάζει με μέρος μιας ανάμνησης, πυροδοτώντας την ανάκληση της ανάμνησης στην τρισδιάστατη μορφή της.

Σύμφωνα πάλι με τη θεωρία της καθυστερημένης όρασης, το ερέθισμα από το ένα μάτι καθυστερεί να φτάσει στον εγκέφαλο, σε σχέση με το σήμα από το άλλο μάτι, με αποτέλεσμα το δεύτερο ερέθισμα να θεωρείται ανάμνηση του πρώτου.

Τέλος, σύμφωνα με μια νεότερη άποψη, το deja-vu οφείλεται σε καταστολή της εξελικτικά αρχαιότερης οδού μεταβίβασης των οπτικών ερεθισμάτων μέσω του εγκεφαλικού στελέχους, η οποία καθυστερεί σε σχέση με τη βασική οδό που διέρχεται από το θάλαμο.
Στους περισσότερους ανθρώπους η παραμνησία είναι σπάνιο φαινόμενο, υπάρχει όμως και η χρόνια μορφή του φαινομένου. Στα άτομα αυτά παρατηρείται υπερδραστηριότητα ή συνεχής διέγερση του κυκλώματος του μετωπιαίου λοβού, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία των αναμνήσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αναμνήσεις εκεί που δεν υπάρχουν.

Η έλλειψη κοινωνικών σχέσεων με άλλους ανθρώπους όχι μόνο μπορεί να κάνει κάποιον δυστυχισμένο, αλλά επίσης μπορεί να βλάψει τη σωματική και νοητική του υγεία, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι η μοναξιά μπορεί τελικά να είναι τόσο επιζήμια όσο το κάπνισμα ή η παχυσαρκία. Η έρευνα του πανεπιστημίου του Σικάγο, υπό τον καθηγητή ψυχολογίας John Cacioppo, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Journal of Cognitive Neuroscience" (Περιοδικό Γνωσιακής Νευροεπιστήμης) και παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης, δείχνει ότι η κοινωνική απομόνωση επηρεάζει τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου. Είναι η πρώτη έρευνα που χρησιμοποίησε την κλασική πλέον τομογραφία μαγνητικού συντονισμού (fMRI) για να μελετήσει τη σχέση μοναξιάς-εγκεφαλικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με τον ερευνητή, η μοναξιά υποσκάπτει την υγεία και μπορεί να κάνει ίδια ζημιά με το κάπνισμα. Το αίσθημα κοινωνικής απόρριψης ή απομόνωσης αυξάνει την πίεση του αίματος, το επίπεδο του άγχους (η μοναξιά αυξάνει την ορμόνη του στρες κορτιζόλη), εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης Αλτσχάιμερ, κατάθλιψης και αϋπνίας. Από την άλλη, μειώνει το επίπεδο της θέλησης και επιμονής, επηρεάζοντας έτσι αρνητικά την ικανότητα κάποιου να ακολουθεί ένα υγιεινό στιλ ζωής. Η μοναξιά, κατά τον Cacioppo, μειώνει γενικά τον έλεγχο που ασκεί κάποιος στη ζωή του και αυτό επηρεάζει αρνητικά την υγεία του. Σύμφωνα με τον ερευνητή, η κοινωνικότητα έχει εξελικτικές ρίζες. Προκειμένου να επιβιώσουν στο απώτατο παρελθόν, οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να αναπτύξουν δεσμούς μεταξύ τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Στη συνέχεια, για να προοδεύσουν, χρειάστηκε να αναπτύξουν περαιτέρω το αίσθημα αλτρουισμού και συνεργασίας. Όπως ο φυσικός πόνος λειτουργεί ως σήμα για αλλαγή συμπεριφοράς από τον πάσχοντα, έτσι και και η μοναξιά (κοινωνική απομόνωση), σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, αναπτύχθηκε εξελικτικά ως σήμα για αλλαγή συμπεριφοράς, ώστε να αποκατασταθούν οι κοινωνικοί δεσμοί. Ο Cacioppo, μαζί με τον καθηγητή ψυχολογίας και ψυχιατρικής Jean Decety, επίσης του πανεπιστημίου του Σικάγο, είναι από τους πρωτεργάτες μιας νέας προσέγγισης της ψυχολογίας, καθώς και της λεγόμενης "κοινωνικής νευροεπιστήμης". Όπως έγραψαν σε άρθρο τους στο περιοδικό "Perspectives on Psychological Science" (Προοπτικές της Ψυχολογικής Επιστήμης), με τον εύγλωττο τίτλο "Ποιοι είναι οι μηχανισμοί του εγκεφάλου στους οποίους βασίζονται οι ψυχολογικές διαδικασίες;", "η επιστήμη του 21ου αιώνα μπορεί και πρέπει να γίνει όχι μόνο η επιστήμη της φανερής συμπεριφοράς ή η επιστήμη του νου, αλλά επίσης η επιστήμη του εγκεφάλου". Το νέο επιστημονικό ρεύμα, μελετώντας τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς και τα κυκλώματα των κυττάρων του εγκεφάλου (νευρώνων), προσπαθεί να βασίσει σε νευρωνικές βάσεις τις ψυχολογικές λειτουργίες, θεωρώντας ότι αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια του έργου του Κάρολου Δαρβίνου, που θεωρούσε τον εγκέφαλο προϊόν της εξέλιξης και ότι η ψυχολογία συνεπώς πρέπει να έχει ως θεμέλιο τον εγκέφαλο.


Πηγή Typos.com.cy

Τριγυρίζοντας στις πόλεις χωρίς συγκεκριμένους λόγους τρέχουμε να προλάβουμε να πάμε κάπου... Που; Πουθενά! Βρίσκουμε πάντοτε κάποιες ανάγκες τις οποίες προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε. Και οι οποίες δεν είναι πραγματικές αλλά δημιουργήματα του νου μας. Είναι παραπλάνηση του εαυτού μας. Είναι ακριβώς αυτό που θέλουν οι άλλοι γύρω μας...να μας ξεγελάσουν και να μας προσφέρουν ψεύτικες ελπίδες.... Ανάμεσα σε τόσα και τόσα δώρα και προϊόντα ξεχάσαμε το ποιο σημαντικό δώρο που μας πρόσφερε η φύση...τα λουλούδια....Η αλήθεια είναι ότι σπανίζουν στις πόλεις και σε περίπτωση που υπάρχουν εμείς περνάμε και τα αφήνουμε απαρατήρητα...χωρίς να τα μυρίσουμε ή έστω να τους ρίξουμε μια ματιά... Στο πιο κάτω βίντεο μπορούμε να θαυμάσουμε διάφορα λουλούδια έστω τα βλέποντας στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή...την άλλη φορά που περάσουμε δίπλα από λουλούδια να τους δώσουμε λίγη σημασία έστω και για ένα δευτερόλεπτο θαυμάζοντας τα...τόση ομορφιά γύρω μας και εμείς δεν την βλέπουμε.

Το κόκκινο χρώμα βελτιώνει την προσοχή στη λεπτομέρεια, για παράδειγμα όταν κανείς πρέπει να αποστηθίσει μια λίστα, ενώ το μπλε ενισχύει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία, δείχνει πείραμα Καναδών ψυχολόγων του μάρκετινγκ.

Οι ερευνητές που υπογράφουν τη νέα μελέτη στο έγκριτο αμερικανικό περιοδικό Science εκτιμούν ότι η επίδραση του χρώματος στην εγκεφαλική λειτουργία οφείλεται περισσότερο σε πολιτισμικούς παρά σε έμφυτους παράγοντες:

Το κόκκινο αυξάνει την προσοχή επειδή οι άνθρωποι το συνδέουν με τα σήματα «stop» στο δρόμο, τα ασθενοφόρα, τις επείγουσες καταστάσεις και γενικότερα με τον κίνδυνο. Το χρώμα αυτό φαίνεται ότι ενεργοποιεί έτσι ένα «μηχανισμό αποφυγής» που αυξάνει την επαγρύπνηση, σχολίασε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Ρούι Ζου, επικεφαλής των πειραμάτων στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολούμπια στο Βανκούβερ.
Αντίθετα, το μπλε ενισχύει τη δημιουργικότητα επειδή ο κόσμος το συνδέει «με τον ωκεανό, τον ουρανό, την ελευθερία και τη γαλήνη», εξηγεί.

Τα συμπεράσματα της έρευνας, εκτιμά ο Δρ Ζου, θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή στη διαφήμιση, την προώθηση προϊόντων και τη σήμανση χώρων και συσκευασιών, μεταξύ άλλων. Κόκκινες θα μπορούσαν να είναι οι προειδοποιήσεις στα φυλλάδια των φαρμάκων, μπλε το χρώμα του τοίχου σε μια αίθουσα συνεδριάσεων για δημιουργικούς επαγγελματίες.
Η ομάδα του Δρ Ζου υπέβαλε 600 φοιτητές πανεπιστημίου σε νοητικά τεστ μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή με μπλέ, κόκκινο ή άσπρο φόντο για τις ομάδες ελέγχου.΄

Όταν το φόντο ήταν κόκκινο, οι εθελοντές βελτιώθηκαν στην απομνημόνευση μιας λίστας λέξεων, είχαν όμως φτωχές επιδόσεις όταν ρωτήθηκαν, για παράδειγμα, τι μπορεί να κάνει κανείς με ένα τούβλο. Τις περισσότερες φορές ανέφεραν μόνο πρακτικές εφαρμογές, όπως το «να χτίσεις ένα σπίτι».

Με το μπλε φόντο, αντίθετα, οι απαντήσεις έγιναν πιο δημιουργικές. Το τούβλο του παραδείγματος μπορεί να γίνει «πρες παπιέ» ή «ένα καλό σημείο για να ξύνεται ένα κατοικίδιο».

Οι έρευνες για την επίδραση του χρώματος στις νοητικές λειτουργίες είναι μάλλον περιορισμένες, ωστόσο προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το κόκκινο λειτουργεί ως σήμα εκφοβισμού, για παράδειγμα στις στολές των αθλητών, ενώ παράλληλα είναι σεξουαλικά ελκυστικό για τους άνδρες.

Ο Δρ Ζου τόνισε πάντως ότι τα πειράματά του έλαβαν υπόψη μόνο την απόχρωση, και όχι τη φωτεινότητα ή τον κορεσμό των χρωμάτων.

Διευκρίνισε επίσης ότι το φαινόμενο σχετίζεται πιθανότατα με περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς παράγοντες και επομένως η επίδραση των χρωμάτων θα μπορούσε να είναι διαφορετική σε άλλους λαούς εκτός της Αμερικής: Στην Κίνα, παραδείγματος χάριν, το κόκκινο δεν σηματοδοτεί τόσο τον κίνδυνο, όσο την ευημερία και την καλή τύχη.


Πηγή in.gr

Τα υποβρύχια καλώδια τηλεπικοινωνιών που διασχίζουν την ανατολική Μεσόγειο είναι η «αχίλλειος πτέρνα του Διαδικτύου», όπως επιβεβαιώνουν και οι πρόσφατες απανωτές βλάβες στις οπτικές ίνες που περνούν έξω από την Αλεξάνδρεια.

Ο φυσικός Χανς Χέρμαν του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ζυρίχης πρόσφατα απέδειξε μαθηματικά ότι η Μεσόγειος αποτελεί το πιο ευάλωτο σημείο της «ραχοκοκαλιάς» του Διαδικτύου. Το περιοδικό New Scientist χαρακτηρίζει τώρα την περιοχή «αχίλλειο πτέρνα» του Παγκόσμιου Ιστού, καθώς οι ειδικοί προειδοποιούν για το ενδεχόμενο νέων βλαβών στα τρία καλώδια που συνδέουν την Ευρώπη, τη Β.Αφρική και την Ασία.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2008, δύο καλώδια που έχουν ποντιστεί βόρεια της Αλεξάνδρειας κόπηκαν, ενώ το τρίτο καλώδιο που διέρχεται από την ανατολική Μεσόγειο υπέστη ζημιά κάπου μεταξύ Σικελίας και Τυνησίας. Η διαδικτυακή κίνηση και οι υπηρεσίες τηλεφωνίας επηρεάστηκαν σε μια τεράστια περιοχή, από τη Μέση Ανατολή μέχρι και τη Σιγκαπούρη.

Ανάλογο πρόβλημα είχε εμφανιστεί στις 30 Ιανουαρίου 2008, όταν μια βλάβη σε δύο από τα τρία καλώδια περιόρισε κατά τα δύο τρίτα την κίνηση τηλεφωνίας και δεδομένων μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

Το τελευταίο περιστατικό αποδόθηκε στην άγκυρα κάποιου πλοίου που είχε περάσει από τη διώρυγα του Σουέζ, ωστόσο οι αιγυπτιακές Αρχές επέμειναν ότι δεν υπήρχαν πλοία στην περιοχή όταν εμφανίστηκε το πρόβλημα.

Μια άλλη εξήγηση προβάλλει τώρα ως πιθανότερη: Μια υποθαλάσσια κατολίσθηση λόγω σεισμικής δόνησης. Όπως επισήμανε στο βρετανικό περιοδικό ο Ρότζερ Μούσον της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, η Μεσόγειος είναι σύνορο ανάμεσα σε τεκτονικές πλάκες και τέτοιου είδους κατολισθήσεις δεν είναι σπάνιες.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, σεισμοί της τάξης των 5,5 έως 6 Ρίχτερ έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ζημιά στα καλώδια, ενώ σεισμοί ακόμα και 8 Ρίχτερ δεν είναι ασυνήθιστοι.
Και ένας ισχυρός σεισμός που θα έκοβε και τα τρία καλώδια θα μπορούσε να γονατίσει οικονομικά τις χώρες της περιοχής.

Εύκολη λύση δεν υπάρχει. Το θάψιμο των καλωδίων σε μεγάλο βάθος θα τα προστάτευε από τις άγκυρες, όχι όμως και από τους σεισμούς. Και η ανάπτυξη επίγειων καλωδιακών συνδέσεων, μέσω Τουρκίας, Ιράκ και Ιράν, θα συναντούσε σημαντικά τεχνικά και γεωπολιτικά εμπόδια.

Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών σχεδιάζουν τελικά να ποντίσουν περισσότερα υποθαλάσσια καλώδια στη Μεσόγειο για να μοιράσουν το ρίσκο. Τέσσερα καλώδια προγραμματίζονται να βυθιστούν τους επόμενους 18 μήνες και το πρώτο από αυτά πιθανότατα θα λειτουργεί από φέτος το καλοκαίρι.

Ίσως όμως και αυτά να αποδειχτούν ανεπαρκή την κρίσιμη στιγμή. Η Κίνα και η Ταϊβάν συνδέονται με επτά υποθαλάσσια καλώδια,τα οποία θεωρούνταν υπερεπαρκή, ωστόσο το τηλεπικοινωνιακό «μπλακάουτ» δεν αποφεύχθηκε το Δεκέμβριο του 2006, όταν ένας ισχυρός σεισμός έθεσε εκτός λειτουργίας έξι καλώδια ταυτόχρονα.

Πηγή in.gr

Αμερικανική ερευνητική ομάδα πέτυχε να τηλεμεταφέρει ένα μεμονωμένο άτομο στην απόσταση ρεκόρ του ενός μέτρου, φέρνοντας έτσι ένα βήμα πιο κοντά την εποχή των κβαντικών υπολογιστών και τηλεπικοινωνιών.

Από τεχνική άποψη, η μέθοδος «κβαντικής τηλεμεταφοράς», που παρουσιάζεται την Παρασκευή στο περιοδικό Science, αφορά τη μεταβίβαση κβαντικών πληροφοριών από ένα άτομο σε ένα άλλο, και όχι τη μετακίνηση ατόμων. «Αυτό που μετακινείται είναι πληροφορία, όχι τα ίδια τα άτομα» διευκρινίζει στο Nature.com ο Κρις Μονρό του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, επικεφαλής της μελέτης.

Όμως παρόλο που δεν υπήρξε πραγματικά μεταφορά ύλης, η μεταβίβαση της κβαντικής πληροφορίας πρακτικά ισοδυναμεί με τη μετακίνηση ενός ατόμου στη θέση ενός δεύτερου. Αυτό συμβαίνει επειδή το άτομο «δότης» και το άτομο «δέκτης» της πληροφορίας ανήκαν στο ίδιο στοιχείο και διέφεραν μόνο ως προς την κβαντική τους κατάσταση. Στο τέλος του πειράματος, κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν τα άτομα αντάλλαξαν ιδιότητες, ή αν μετακινήθηκαν το ένα στη θέση του άλλου.

Προς το παρόν, η νέα τεχνική τηλεμεταφοράς λειτουργεί μόνο στο 10% των περιπτώσεων, ωστόσο οι ερευνητές ελπίζουν ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης ώστε η μέθοδός τους να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον στις τηλεπικοινωνίες.

Μέχρι σήμερα, το ρεκόρ απόστασης για την κβαντική τηλεμεταφορά ατόμων ήταν μόλις μερικά μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου). Μεγαλύτερες αποστάσεις έχουν επιτευχθεί πάντως στην τηλεμεταφορά φωτονίων.

Το νέο πείραμα τηλεμεταφοράς ξεκίνησε με δύο ιόντα του σπάνιου στοιχείου υπέρβιου τα οποία βρίσκονταν σε διαφορετικές κβαντικές καταστάσεις. Καθένα από τα δύο άτομα διεγέρθηκε έτσι ώστε να εκπέμψει ένα φωτόνιο με το οποίο ήταν κβαντομηχανικά συνδεδεμένο, ή «πεπλεγμένο».

Τα δύο φωτόνια συνελήφθησαν με ένα καλώδιο οπτικών ινών έτσι ώστε να δημιουργηθεί κβαντομηχανική σύνδεση ανάμεσα στα δύο ιόντα και να μεταβιβαστεί τελικά η κβαντική κατάσταση από το ιόν «δότη» στο ιόν «δέκτη».

Η μέθοδος θα μπορούσε κάποτε να αξιοποιηθεί στους κβαντικούς υπολογιστές, ωστόσο η πρώτη της εφαρμογή εκτιμάται ότι θα είναι η μετάδοση κβαντικά κρυπτογραφημένων δεδομένων.

Σε μια τέτοια διάταξη η υποκλοπή των δεδομένων είναι εξαιρετικά δύσκολη έως και αδύνατη, καθώς οποιαδήποτε απόπειρα παρέμβασης αλλοιώνει τις κβαντικές καταστάσεις των σωματιδίων και καταστρέφει το μεταδιδόμενο μήνυμα.





Πηγή in.gr

Στο blog του ΑΑΤΟΝ ο ΑΑΤΟΝ έγραψε σχετικά με τα gadgets για τις άδειες και τα πνευματικά δικαιώματα που υπάρχουν στα blogs. Για παράδειγμα ένα από αυτά βρίσκεται στα δεξιά (ask2use) και το οποίο μπορεί και να μην υπάρχει σε μερικές μέρες, εβδομάδες, μήνες ή ακόμα και χρόνια(λέω τώωωωωρα). Θα υπάρχει εκεί ως που μία μέρα θα βαρεθώ και θα πατήσω το κουμπάκι που λέει "κατάργηση ". Δεν είναι για αυτό όμως που θέλω να γράψω αλλά για το ότι διαφωνώ ως ένα σημείο με το άρθρο και θέλω να εκφράσω και εγώ την δική μου προσωπική άποψη.

Είναι πολύ σωστό να μοιραζόμαστε με άλλους τις γνώσεις μας και έτσι να γεμίζουμε τις "μπαταρίες" του εγκεφάλου μας και γενικά να γινόμαστε πιο χαρούμενοι και ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας αλλά και νιώθουμε μεγάλη χαρά αλλά και συμπάθεια προς αυτούς που μας προσφέρουν την γνώση και την πληροφορία. Εγώ τουλάχιστον αυτό νιώθω όταν διαβάζω το blog σας η οποιοδήποτε άλλο blog που προσφέρει ενδιαφέρον και χρήσιμες πληροφορίες δεν νιώθω έτσι όμως όταν διαβάζω κάποια blogs που δεν έχουν να πουν κάτι ουσιαστικό. Γενικά αυτό το αίσθημα χαράς το νιώθω και όταν διαβάζω κάποιο βιβλίο, περιοδικό κ. α. αλλά και όταν παρακολουθώ τα μαθήματα πανεπιστημίου και από όπου αλλού μπορώ να αντλήσω πληροφορίες. Η ανταλλαγή πληροφοριών και ιδεών είναι κάτι δημιουργικό όμως δεν πρέπει να το εκμεταλλευόμαστε Το θεωρώ ασέβεια προς τον δημιουργώ ή καλύτερα πομπό κάποιας πληροφορίας το να μην αναφέρουμε το όνομα του ή την πηγή από όπου βρήκαμε την πληροφορία. Κάποιος που έκατσε και ξόδεψε τον χρόνο του για να δημιουργήσει κάτι νομίζω θα αδικηθεί πολύ αν δεν αναφερθούμε σε αυτόν. Το θεωρώ αχαριστία Κάτι άλλο που μας λένε συνέχεια οι καθηγητές μας που λέγετε " λογοκλοπή" . Σε περίπτωση που δεν αναφέρουμε την πηγή από όπου πήραμε κάποιο άρθρο ακόμα και αν πήραμε μία πρόταση αν κάποιος το ανακαλύψει θα μας πάρουν στα δικαστήρια! Άρα και από την ανθρώπινη και από την νομική πλευρά η λογοκλοπή χωρίς την αναφορά της πηγής θεωρείται κάτι κακό. Ξέρω ότι στο διαδίκτυο αυτή η έννοια της " λογοκλοπής" έπαψε να υπάρχει εδώ και πολύ καιρό και αυτό φαίνεται σε πάρα πολλές ιστοσελίδες και blogs. Παρατήρησα ότι ακριβώς το ίδιο κείμενο μπορούμε να το συναντήσουμε και στις ιστοσελίδες και στα blogs και στα forums και αυτό καταντά αηδιαστικό! Δεν είναι μόνο ότι βαριέσαι να βλέπεις τα ίδια και τα ίδια αλλά και ότι δεν ξέρεις το κατά πόσον αξιόπιστα είναι εκείνα που γράφουν. Δεν μπορείς να βρεις την αρχική πηγή και τελικά οι πληροφορίες που δίνονται μπορούν να είναι " παραμορφωμένες" και λανθασμένες. Ποιος αδικείται σε αυτή την περίπτωση; Ο δημιουργός! Αυτός που έκατσε και τα έγραψε ενώ οι άλλοι απλώς έκαναν copy-paste και τελείωσαν. Αδικούμαστε και εμείς που τα διαβάζουμε καθώς δεν μπορούμε να ευχαριστήσουμε έστω και νοητά μέσα από την ψυχή μας εκείνον που πραγματικά τα έγραψε. Για πιο λόγο λοιπόν να μην χρειάζεται να αναφέρουμε την πηγή; Σε τι θα μας ωφελήσει να μην την αναφέρουμε; Θα φανούμε ίσως πιο έξυπνοι; Δηλαδή εμείς δεν έχουμε την δική μας άποψη και εμείς δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι έξυπνο;

Σχετικά με τα gadgets που βάζουν κάποιοι στα ιστολόγια τους. Προσωπικά δεν το θεωρώ κάτι σοβαρό αφού και εγώ το έβαλα για πλάκα γιατί μου αρέσει να δοκιμάζω να βάζω διάφορα gadgets στο ιστολόγιο μου και μετά από κάποιο καιρό μπορώ να τα σβήσω και να βάλω κάποια άλλα νέα που βρήκα κάπου. Ειδικά όσον αφορά το συγκεκριμένο gadget που αναφέρετε (ask2use) δεν απαγορεύει την αντιγραφή αφού οποιοσδήποτε μπορεί και πάλι να αντιγράψει το περιεχόμενο απλώς το βάζουμε για να υπενθυμίσουμε μερικούς κανόνες οι οποίοι " ξεχάστηκαν" στο διαδίκτυο. Όσοι όμως γραπτός πάντα (γιατί αυτή η απαγόρευση δεν ισχύει στην πραγματικότητα) απαγορεύουν την αντιγραφή πλήρως και ότι είναι υποχρεωτική η πληρωμή τους θεωρώ και εγώ απαράδεκτους όμως μπορούν να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Μπορεί κάποιος να το έβαλε για πλάκα και να μην το εννοεί.

Ανακεφαλαιώνοντας θέλω να πω ότι οι πληροφορίες και οι γνώσεις δεν είναι ιδιοκτησία κανενός αλλά πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς εκείνους που μας τις προσφέρουν. Γιατί είναι απλώς θέμα Ανθρωπιάς!